Piotr Abelard, Pierre Abélard (pisane podobnie Abaelard, Abailard dodatkowo in.), łac. Petrus Abaelardus, (ur. 1079 do wnętrza Pallet, zm. 21 kwietnia 1142 do wnętrza opactwie św. Marcela krąg Chalon-sur-Saône) – mędrzec także teolog średniowieczny. Znany ponadto z historii miłości do Heloizy. Wprowadzona wskroś niego procedura scholastyczna była podstawowym narzędziem analizy filozoficznej wewnątrz okresie rozkwitu średniowiecza.
Szkoła Wilhelma z Champeaux, do której trafił Abelard, była jedną z przodujących zwłaszcza ze względu na dokładną znajomość pism Ojców Kościoła również wprawa opierania na niej teologii - nazywano ją "oparciem Doktorów". Abelard, który rozpoczął naukę wewnątrz tej szkole, oryginalnie zyskał sobie sympatię kolegów plus nauczycieli, niedługo ale ze względu na dociekliwość, złośliwość dodatkowo skomplikowany styl popadł w środku spór z Wilhelmem. W jednej z dyskusji zaczął drwić argumentację starzejącego się Wilhelma, co wpłynęło na redukcja się jego popularności wśród studentów, natomiast równolegle przyniosło duże powodzenie samemu Abelardowi. Abelard w środku Historia calamitatum podaje, że Wilhelm po przegranej dyspucie zaczął go śledzić również zmusił do opuszczenia Paryża.